Als je goed kijkt naar vogelgedrag begrijp je menselijk gedrag ook beter. Aldus collega Ben Verleg die mij vroeg hem kritisch te bevragen tijdens de presentatie van zijn boek 'Gevleugeld leiderschap'. Hoewel ik Ben een vrij zweverig type vind en ik het heerlijk vond hem eens lekker te pesten is het een aardig boekje. Je kan ook een test doen waaruit blijkt wat voor type leider je bent. Ik ben een kruising tussen een lepelaar en een gans. Nou, daar kan je mee thuiskomen! lepelaar staat voor horizontaal leiderschap en gans voor intuïtief. Gelukkig ben ik ook nog voor een deel adelaar, een echte machtsdenker, en een roodborstje die helemaal voor zijn eigen toko gaat scoorde ook nog aardig in mijn test. Dat mag ik wel, al is het maar dat de underdog, of underbird altijd op mijn steun kan rekenen. Egoïsten zijn vaak voorspelbare mensen en dat is wel zo overzichtelijk.

Ik ben meer in de vogels geraakt de laatste jaren. Met een klein stadsplaatsje achter mijn huis heb ik veel inspanningen gedaan wat mezen te lokken met een krentenboom en een nestkastje. En ja hoor, ze stonken erin. Dus elk jaar heb ik twee maanden plezier van een nieuwe mezenfamilie die zich verwaardigt te paren en te broeden in mijn achtertuintje. Volgens mij ben ik echt een ouwe lul aan het worden. Waar nog bijkomt dat de mees in Ben zijn boekje niet voorkomt. Ok, wat heeft dit van doen met communicatie? Nou, het is wel fascinerend hoe vogels met elkaar communiceren, en hoe ze zich in de groep organiseren teneinde te overleven. Zoals die ganzen die steeds weer wisselen van leider als de huidige een beetje moe is, leuk gegeven voor, zeg.. Moebarak of Gadaffi. En als er eentje neerstort die ganzen dan een soort EHBO-team vormen die achterblijven bij de zieke gans tot de vogel weer verder kan of dood is. Dat is pas communicatie!

Gisteren at ik met Roosmarijn. Ze werkte bij mijn dienst EZ als voorlichter en na een korte vreugde harerzijds dat de directeur communicatie nu directeur EZ werd kwam de desillusie. Ze vond me vaag en had niet veel aan me. Gelukkig heeft ze nu weer een leuke baan, iets met social media enzo. En ik ben wel een beetje jaloers, al was het maar dat ze overal mag werken en totaal virtueel wordt aangestuurd en volgens mij alleen maar doet wat ze echt leuk vindt. En ik ben ook nog eens bij mezelf te rade hoe vaag en intuïtief ik eigenlijk ben. Ik verbeeldde me dat ik zo duidelijk en transparant en invoelend ben. Maar nee, het lepelaar syndroom heeft zich van mij meester gemaakt. Dankjewel Ben! Een horizontale leider kan knap vaag zijn, en wat een onzin eigenlijk, dat horizontale, ze moeten toch gewoon doen wat ik zeg. Was ik maar een roodborstje, lekker autistisch, of een Pinguin, liefdevol en zorgzaam. Of een kraai, gewoon een beetje slim.

Rijk van Ark

Origineel gepubliceerd op www.logeion.nl