Deze dagen vraag ik me af hoe Arie de Geus en Adam Kahane kijken naar het huidige Shell. Beide hebben voor de oliemaatschappij gewerkt en op basis van hun ervaring prachtige verhalen in boeken gepubliceerd. Arie de Geus is vermaard met “De levende onderneming” en Adam Kahane met “Power and Love”.

Een deel van die ervaring speelt ten tijde van de apartheid in Zuid Afrika. In Nederland waren actiegroepen actief met campagnes om Shell te bewegen te vertrekken uit dat land. Maar zowel Arie als Adam betogen ieder op hun manier hoe weloverwogen en juist het was om er te blijven. Door de betrokkenheid van Shell hielpen zij de apartheid te beëindigen op een vreedzame manier.

Vandaag gaat het om de aanwezigheid in Syrië en de aanpak van het bedrijf in Nigeria, waar zich een ecologische ramp voltrekt.

Voor een bedrijf als levende organisatie is het van belang dat het over meer gaat dan alleen geld verdienen. Kernwaarden zijn bindend voor de gemeenschap van mensen die elke organisatie is. In turbulente tijden bieden die houvast voor beslissingen. “De behoefte aan levende ondernemingen groeit even hard als de behoefte aan schone lucht”, schrijft De Geus. “De levende onderneming is te vergelijken met het bedreigde milieu. Er is steeds minder intact terwijl de meeste mensen er wel naar verlangen.”

De vraag is nu: hoe levend is Shell? 

Hieronder enkele impressies die van invloed zijn op het imago van Shell.