Bijna elke nieuwe baas maakt in zijn eerste maanden, die al beginnen bij de sollicitatie, een diagnose van de organisatie die aan zijn leiding wordt toevertrouwd. Bijna altijd volgt daaruit een plan met wat er veranderd moet worden. Daarvoor neemt de CEO een bepaalde tijd, die meestal samenvalt met zijn benoemingstermijn. Tegen die tijd is het dan klaar en komt zijn opvolger in een gespreid bedje.

Er zijn uitzonderingen. Dat zijn de bazen die als prioriteit hebben om wat goed gaat, te blijven verzorgen zodat het goed blijft gaan. Ik ben heel benieuwd naar de toekomst van Apple. Wat gaat de opvolger van Steve Jobs doen?

Het fenomeen

Ja, wat moet je nu gaan doen na zo’n voorganger? Hij heeft alles bereikt wat je met de firma kan bereiken. Vriend en vijand kijken met bewondering naar de enorme voorsprong die zonder Steve waarschijnlijk niet gerealiseerd zou zijn. De innovatiekracht steekt met kop en schouders boven de concurrentie uit. De winstgevendheid is fenomenaal. Het bedrijf is puissant rijk en de aandeelhouders kunnen tevreden zijn.

Het is de aanpak en de werkwijze die dit mogelijk heeft gemaakt. Eenvoud gekoppeld aan slimheid. De manier van werken is bij Apple nu zo lang en zo in de volle breedte toegepast dat die waarschijnlijk nog wel een tijdje doorloopt, ook zonder het fenomeen Steve. Men is er bewust bekwaam. De opdracht voor zijn opvolger is dus om niets te veranderen: innovatief hetzelfde blijven.

Welke veranderingen voorkomen?

Zal het lukken om geen veranderingen door te voeren? Dat is niet eenvoudig. Neem de besluitvorming. Hoe zal dat gaan? Zal men zich telkens de vraag stellen: “wat zou Steve hebben gedaan?” Of zal het zo zijn dat uit het werkproces als vanzelf de besluiten voortvloeien? Ik kan het niet voorspellen. Wel is te verwachten dat de rest van de wereld nog lange tijd elk volgend besluit zal vergelijken met het tijdperk Steve Jobs. En niemand is hetzelfde. Dat verandert niet.