“Some problems are so complex that you have to be highly intelligent and well informed just to be undecided about them.”

Dit citaat vormde de rode draad vandaag in het betoog van Keith Grint. Eigenlijk is het heel simpel. Er zijn 3 soorten problemen:

1. 1)crisis, acute problemen
   

2. 2)eenvoudige, tamme vraagstukken
   

3. 3)‘wicked’, taaie vraagstukken.
   

Crisis vraagt om directe leiding, hiërarchie, iemand die bepaalt wat er moet gebeuren.

Tamme vraagstukken kunnen doorgaans uitstekend opgelost worden in de routine van organisaties. Het is dan overzichtelijk en in eigen hand. Dat geldt niet voor ‘Wicked problems’. Daar is geen 100% dekkende oplossing voor beschikbaar. Hooguit kunnen we kiezen tussen verschillende sub-optimale oplossingen die eigenlijk nooit 100% waterdicht zijn. Het zijn deze complexe kwesties waarop het citaat van Laurence J. Peter slaat. Soms is het zelfs het beste om niets te beslissen... En dat is nu precies zo moeilijk voor mensen die aangesteld of gekozen zijn om besluiten te nemen. Het is een van de verklaringen waarom besluiten niet tot uitvoering komen. Stel dus altijd de vraag welk probleem nu eigenlijk wordt opgelost met een voorgenomen besluit. Dat voorkomt teleurstellingen.

Plaatje: kopie van een ontwerp van de Engelse healthcare