Vandaag was ik bij een lezing van Wayne Wouters, de hoogste ambtenaar van de prime minister van Canada. Zoals zijn naam al doet vermoeden heeft hij Nederlandse voorouders.

Hij komt dan ook uit Edam, Canada, een plaatsje met 400 inwoners waar de tijd heeft stil gestaan. Als je wil weten hoe Holland vroeger was moet je daar gaan kijken. Het ligt midden in het onmetelijke Canada, een zeebries kennen ze daar hooguit van horen zeggen, maar dat verhinderde Dwayne niet om minister van visserij en de 2 oceanen te worden. Zo noemen ze dat daar. Hij zag daarin de verbinding met Holland, de zee. Het heeft zo moeten zijn.

Nu is hij in Ottawa dus een heel belangrijk man want hij adviseert de Prime Minister en die is daar - anders dan hier - de baas. Maar Dwayne doet het niet zo lang meer want in Canada gaan de ambtenaren na 30 dienstjaren op hun 55 ste met pensioen. De vraag is natuurlijk: is dat een probleem? Het antwoord is: ja. Het probleem van de vergrijzing speelt daar minstens zo hard als hier. Alleen de leeftijd verschilt dus een jaar of 10. Het “probleem” is weliswaar vergelijkbaar, maar het voelt wel anders. Men praat in Canada erover dat mensen een paar jaar langer moeten gaan werken. Net als hier!

Zie je, alles is relatief.