Weg met...
Weg met...
zaterdag 10 december 2011
"130 wordt de nieuwe norm; harder rijden waar het kan en langzamer waar het moet", aldus de minister van Infrastructuur en Milieu. "Met de verhoging kunnen we onze bestaande infrastructuur beter benutten en voldoen we aan een maatschappelijke vraag. Je bent sneller op de plek van bestemming en het sluit ook beter aan bij de beleving van de weggebruiker."
De betekenis van deze toelichting van de normwijziging roept wel een paar vragen op. Wat is nu de reden dat 130 de nieuwe norm wordt? Onze regering roept ons op om harder te rijden waar het kan. Nou, dat kan vaak op heel veel plekken. Ook best harder dan 130. Dus ik begrijp niet waarom we niet net als vroeger zo hard mogen als we kunnen. Einde aan de maximum snelheid! Dan kunnen we eindelijk weer eens testen of de maximumsnelheid van onze bolide klopt met die in het boekje staat.
Mij lijkt dat op zijn minst een proef genomen kan worden met deregulering van de snelheid, bijvoorbeeld op de Afsluitdijk. Dat past ook veel beter bij de liberale beginselen. Tenzij die dijk afgesloten is door een ongelukje, zoals gisteren... We zijn in de gelukkige omstandigheid dat er dankzij de forse bezuinigingsmaatregelen er geld over is om te investeren in snelheidsbevorderende maatregelen. De tijden zijn veranderd. Op korte termijn investeren we al 267 miljoen euro aan de gewenste aanpassingen en vervanging van verkeersborden zo meldt ons Rijkswaterstaat.
Niets is zo dynamisch als het verkeer. De tijd is rijp om verder te gaan met opschieten. We moeten nu serieus onderzoek doen. Zijn de in de laatste decennia opgeworpen verkeersdrempels wel doelmatig? Ontsieren al die snelheidsbeperkende rotondes het landschap niet onnodig? En binnen de bebouwde kom zijn er ook heel wat wegen waar we veel harder kunnen dan nu. Als je harder rijdt ben je eerder op je bestemming en neem je dus ook korter deel aan het verkeer. Logischerwijs heb je dan dus minder kans op ongelukken. Oftewel 1 + 1 = 3 zoals de experts het uitdrukken.
Ik ben benieuwd naar de overheidscampagnes om de snelheidsbevordering goed tussen de oren van het publiek te krijgen. De praktijk moet uitwijzen of flankerend beleid nodig is om te trage rijders (vergrijzing!) van de wegen te weren. Misschien zijn aparte rijbanen voor de grijze golf een oplossing om agressie in het verkeer als gevolg van uitlokking door traag rijden te voorkomen.
Kortom: werk aan de winkel. De nieuwe norm is nog maar een eerste stap. Het einddoel is: Weg met de maximum snelheid van 130! Om te beginnen uit Nederland.

Aangekondigd is dat de website www.maximumsnelheden.info per 1 januari verdwijnt. Onderstaande voorlichting van die site zou de burger op het verkeerde pedaal kunnen brengen.
Milieu
Snelheid heeft een belangrijke invloed op het brandstofverbruik, de hoeveelheid vervuilende stoffen die uit de uitlaat komen en op de hoeveelheid geluid die een rijdend voertuig produceert.
In het algemeen geldt dat bij hogere snelheden meer vervuilende stoffen worden uitgestoten. Echter er is nog een belangrijke invloedsfactor: de snelheidsvariatie, of wel de mate waarin afgeremd en versneld wordt. Deze ritdynamiek is voor personenauto's en vrachtauto's bij snelheden onder de 100 km/uur een minstens zo belangrijke invloedsfactor voor de hoeveelheid uitstoot. Wanneer veel geaccelereerd (opgetrokken) en afgeremd wordt zullen de emissies aanzienlijk toenemen.
De geluidsproductie van een personenauto neemt toe als er harder gereden wordt. Het zich houden aan de maximumsnelheid en rustig rijden levert minder vervuiling en herrie op.
De verkeersregels en de basis voor het vaststellen van de maximum snelheden staan in de bepalingen van het RVV 1990/ BABW. (voluit het Reglement verkeersregels en tekens 1990/ Besluit administratieve bepalingen inzake het wegverkeer.)
Veiligheid
Een belangrijke oorzaak van verkeersongevallen is het feit dat automobilisten hun snelheid onvoldoende aanpassen aan de omstandigheden. Dit is bijvoorbeeld het geval indien harder wordt gereden dan de limiet toestaat. Limiet en wegontwerp hangen nauw samen. De gestelde limiet heeft te maken met vele onderdelen van het wegontwerp zoals (on)overzichtelijkheid van een weg of kruising, wegbreedte, wegdek, begroeiing, belijning, binnen/ buiten bebouwde kom.
Iemand die harder rijdt dan toegestaan heeft weinig veiligheidsmarge bij het optreden van een onverwachte situatie. Op een overstekende fietser, of een onverwachte manoeuvre van een medeweggebruiker kan dan niet meer adequaat gereageerd worden met mogelijk ernstige gevolgen.
Op basis van praktijkproeven en berekeningen is bepaald dat indien de snelheidslimiet altijd volledig zou worden nageleefd dit zou leiden tot 20% minder doden en ziekenhuisopnames. Als deze aanname op Nederland wordt toegepast betekent dit circa 200 doden en 3800 ziekenhuisslachtoffers minder.
Toepassingen die zorgen voor een betere naleving van de snelheidslimiet kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan de verkeersveiligheid.
Neem dit ongevalletje in Japan 4 december j.l.. Bij het ongeluk waren acht Ferrari's, drie Mercedessen en een Lamborghini betrokken. Zij waren op weg naar een autofestival en reden zeker 150 km per uur. Toen een van de bestuurders de macht over het stuur verloor, ontstond er een grote botsing. Gelukkig raakte er niemand ernstig gewond. Het ongeval illustreert dat het allemaal wel meevalt met de veiligheid. Wel zijn de auto's total loss.