Clayton Christensen is een Harvard professor die aantoont dat de managers die alles volgens de MBA-leerschool doen helaas uiteindelijk niet succesvol zijn. Het is zelfs zo dramatisch dat complete bedrijfstakken in de westerse wereld ophouden te bestaan. In een te bekijken presentatie in oktober op het Gartner symposium in Florida, legt Christensen een relatie tussen de staalindustrie, de autoindustrie en de IT-industrie. Overal is hetzelfde patroon zichtbaar.

Overname van beneden naar boven

De leiding van bedrijven besluit op basis van financiële motieven om eerst de eenvoudige werkzaamheden te verplaatsen naar goedkope landen. Geleidelijk aan klimmen deze landen (Taiwan, China, India,) naar boven in de waardeketen totdat er uiteindelijk voor de uitbestedende partij niet veel meer overblijft dan een leeg merk. De verklaring is simpel. Het financiële voordeel is, uitgedrukt in een percentage van de investering, bij elk besluit gunstig. Op de korte termijn zijn de aandeelhouders tevreden maar op wat langere termijn pakt het helemaal niet goed uit. Kijk bijvoorbeeld naar het kennisverlies en de onmogelijkheid om nog te innoveren waardoor nieuwe inkomsten niet meer op gang komen.

Het is dus zaak om het anders te doen. Dat vraagt om een meer integrale benadering die niet alleen maar kijkt naar de financiële waarde op korte termijn. Het is mooi dat dit inzicht ook in Harvard is geland.