Je kunt er niet omheen. Al dagenlang gaat de meeste aandacht uit naar het besluit om een jongeman uit de Nederlandse gemeenschap weg te sturen. Het dringt de aandacht voor de Europese besluitvorming over de ongekende economische vraagstukken naar de achtergrond. Zelfs als die ontwikkeling de welvaart voor iedereen aantast. Misschien komt dat door de onbevattelijke omvang van de bedragen waarover het daar gaat. Maar het komt denk ik ook omdat we meer hebben met besluiten die ons in het hart kunnen raken.

Anders dan sommigen veronderstellen nemen we zelden besluiten op uitsluitend rationele gronden. Als een besluit niet goed voelt zien we er van af, ook al kloppen de rationele argumenten. Een minister die met alleen rationele argumenten probeert het hart van mensen te raken zal daarin niet slagen.

Het uiteindelijke resultaat geeft ons een beeld aan de ene kant van de mate van hardheid en harteloosheid in 2011, en aan de andere kant de ruimte voor mededogen en zingeving. De kwetsbare balans van power en love.

Mij lijkt het hoogste tijd voor meer hartelijke besluitvorming.