Als gebruiker, sinds jaren, van Apple-producten volg ik steeds met belangstelling de manier waarop het bedrijf het aanpakt. Van een kleine speler is het nu een van de meest invloedrijke bedrijven in de wereld geworden. Apple heeft dat bereikt op een geheel eigen, unieke manier. Die manier van werken is in jaren stelselmatig opgebouwd en geperfectioneerd. Dat is niet zo maar even na te doen.

Innovatieve producten koppelt Apple aan een hele slimme marketing waardoor de winstgevendheid zeer hoog is. Nu heeft alles zijn grenzen en het lijkt er op dat Apple nu toch zo ongeveer op die grens balanceert. Niet alleen worden fouten, die onvermijdelijk zijn, in de media uitvergroot, (zoals zoveel onderwerpen trouwens) bijvoorbeeld ‘antennagate’ met de IPhone 4. Maar vooral de positie waar Apple zichzelf in gebracht heeft leidt tot een stijl die het bedrijf eigenlijk helemaal niet past: positie en macht.

Door het eigenaarschap van succesvolle producten en diensten heeft men de mogelijkheid om te bepalen wat er wel of niet in de winkelschappen komt te liggen. Wil je een boek, een app of een game uitgeven in de snoepwinkel van Jobs dan wordt de inhoud getoetst aan technische, juridische en inhoudelijke eisen. Dat laatste lijkt me echt levensgevaarlijk, ook al heeft men de beste intenties en hoge ethische normen. Een private onderneming die een dominante positie heeft gekregen, niet als doel maar als uitvloeisel van haar activiteiten, is toe aan een heroverweging van haar kerndoelstellingen. Het is de hoogste tijd dat Apple die vraag opnieuw stelt: waartoe zijn wij op aarde? Het antwoord is dan niet: om te bepalen wat de mensheid mag consumeren.

Doet men dat niet, dan valt vroeg of laat de Apple in de valkuil, niet ver van de boom die men zelf heeft geplant. Kijk met de kennis van nu nog eens naar Steve Jobs in 1983 waar hij de beroemde commercial “1984” introduceert.