Op vele gebieden kopieert China technologie om vervolgens de markt te gaan domineren. Een voorbeeld is de CRH, China Railways Highspeed, een ontwerp naar Japans voorbeeld (Kawasaki boos) en met gebruik van Europese joint ventures (Siemens en Voestalpine) voor de technische kennis. In korte tijd is China de grootste producent ter wereld en gaat men hoge snelheidslijnen aanleggen van Australië tot en met Brazilië.

“De Chinezen gaan kopiëren, dat weet je van tevoren” zegt een ingenieur van Siemens, “ons voordeel is dat we tegen de tijd dat ze het helemaal zelf kunnen weer nieuwere techniek hebben, waardoor we toch een voorsprong in de markt houden.”

Al enige tijd vraag ik me af of deze gedachte wel juist is. Als China in staat is om van alles en nog wat te kopiëren, waarom dan niet ook het innovatieproces? Ik denk dat ze dat dan ook wel kunnen leren. Om daar achter te komen heb ik voor een conferentie in de buurt van Shanghai over managementtheorie een essay ingestuurd dat inderdaad is geselecteerd. De conferentie, de eerste in zijn soort in China, wordt bijgewoond door (ik weet nog niet hoeveel) Chinese studenten in managementtheorie. Mijn onderwerp en specialisatie, sense making in decision making, lijkt nu nog lichtjaren ver weg voor China, maar over 10 jaar hebben ze die theorie zich eigen gemaakt. Misschien nog wel eerder. Dat hebben ze ook nodig omdat het Chinese leiderschap van alle markten thuis zal moeten zijn om de eigen positie veilig te stellen. Hoe kunnen zij bijvoorbeeld het beste de van oorsprong westerse bedrijven die zij overnemen aansturen? Ook de markt voor innovatie en theorievorming verplaatst zich naar Azië!

foto ontleend aan spoorwegnostalgie.be