Deze avond was er het “Carrédebat”. Daarin werd een stuk minder gedebatteerd dan afgelopen zondag. Het was daardoor meteen een stuk interessanter en - naar mijn idee - ook beter. Er werd niet door elkaar heen gepraat en zo nu en dan leek het zelfs alsof er naar elkaar geluisterd werd. Ook was er enige humor waardoor er meer ontspannen werd gereageerd. Ik zie in deze gebeurtenis een begin van bewijs van mijn stelling dat debatteren niet voor verandering zorgt. Maar echt contact wel. Mensen zijn dan meer zichzelf waardoor er meer mogelijkheden ontstaan om gemeenschappelijk oplossingen te zoeken bij de vraagstukken die er zijn. Een uitzondering is Geert Wilders. Die heb ik met niemand contact zien maken. Het is mij dan ook een raadsel waarom zoveel mensen zich tot hem aangetrokken voelen. Alle anderen zijn wel genegen om contact te maken. En dus is het ook mogelijk om oplossingen te vinden. Maar dan moeten we wel even de vorm van het debat achter ons laten en met elkaar een proces organiseren om de zin van wat we ondernemen te bepalen. Het is maar hoe je het ziet: als vogel of als konijn. Samen komen we er wel uit.