Op weg naar herstel.

Op weg naar herstel van de economie.

Op weg naar herstel van vertrouwen.

Op weg naar herstel van zoveel meer.

Is dat realistisch? Is dat echt te verwachten?

Ik denk van niet. Het is volgens mij op weg naar anders.

De managementboeken en theoriën gaan vaak impliciet uit van organisaties als een vaststaande entiteit. We hebben een organisatie, we zien veranderingen op ons afkomen waar we wat mee moeten en dan besluiten we tot aanpassing. Bijvoorbeeld in de vorm van reorganisatie, fusie, schaalvergroting en kostenreductie. Bij dit soort veranderingen blijft de organisatie als zodanig in principe ongewijzigd, zelfs al staat alles even op zijn kop. Voor de veranderaanpak bestaan enorm veel methodes die op zichzelf allemaal ergens van waarde zijn.

De vraag is of deze in het huidige tijdgewricht werken. Ik noem twee belangrijke waarnemingen.

1. 1.Iedereen is onzeker. Of het nu gaat om degenen die in de goede tijd als ZZP-er aan de slag zijn gegaan, de vergrijzende medewerkers met meer dan 25 dienstjaren in grote organisaties of de aankomende talenten van de generatie Y, ze hebben geen van allen zekerheid over waar ze volgend jaar mee bezig zullen zijn.
   

2. 2.Trends zoals Het Nieuwe Werken, Co-creatie en crowdsourcing werpen een schaduw vooruit: we gaan losser van elkaar werken.
   

De verbinding van mens en organisatie is dus sterk aan het veranderen. Dat betekent dat de samenhang van en in de organisatie als gemeenschap een andere wordt.

Zowel in de politiek als in organisaties is ‘vertrouwen’ een sleutelbegrip. Er is al geruime tijd sprake van afnemend vertrouwen. Dat kan verklaard worden door het toegenomen gevoel van onzekerheid. We doen als het ware een stapje terug in de piramide van Maslow. We hebben het even niet over de betekenis van wat we doen maar over de vraag of we straks de hypotheek nog wel kunnen betalen.

Voor politici en de top in organisaties is afnemend vertrouwen een groot probleem omdat het buitengewoon vertragend kan werken voor de uitvoering van besluiten. Wantrouwen is een goede voedingsbodem voor het mobiliseren van hindermacht. En dat terwijl snelheid van handelen juist belangrijker is geworden in de dynamische omgeving. Voordat je het weet ben je ingehaald door de volgende actualiteit.

De vraag is nu hoe dat vertrouwen in organisaties nieuwe stijl kan ontstaan ondanks dat voor de deelnemers in die organisaties zo’n beetje alles op losse schroeven staat. Er is dus volop aanleiding om de organisatie als zodanig tegen het licht te houden in een breed perspectief, beter gezegd in alle perspectieven. Niet alleen wat onze kerntaken en kernwaarden zijn, maar ook wat we nu eigenlijk ten diepste willen bereiken, welke waarde we willen toevoegen in de wereld en hoe we dat in de toekomst voor ons zien. Dat vereist een andere benadering dan ‘op weg naar herstel’ want dat schept helaas voor velen nu geen vertrouwen.