Wiki’s eindeloze dilemma’s (2)
Wiki’s eindeloze dilemma’s (2)
zaterdag 11 december 2010
In de afgelopen week zijn er elke dag interessante publicaties uit de stroom van berichten uit het ondergrondse Wikileaks vat. Het lijkt op een rommelende vulkaan met een lavastroom die niet voorspelbaar is en niet is in te dammen. Dat wordt wel geprobeerd, maar dat lukt vooralsnog niet erg.
De stroom berichten bevat elke dag wel hete informatie die een ander licht op de recente geschiedenis werpt. Zoals een vulkaanuitbarsting voor vulkanologen een geweldige kans is om meer te weten te komen over het fantastische natuurverschijnsel, zo zijn de berichten een prachtbron om meer inzicht te krijgen in het reilen en zeilen van de wereldpolitiek. En ik moet zeggen: het is interessant. Of het nu gaat om het misdadige gedrag van Pfizer in Nigeria, de manier van werken van Shell of de roddelende stijl in berichten van diplomaten. Allemaal aanleidingen voor een goed gesprek zou ik zeggen. Er is op z’n zachtst gezegd wel het een en ander te verbeteren, maar daarover horen we tot nu toe helaas niet veel.
We hebben er Obama ook nog niet over gehoord. Amerikaanse mastodonten roeren zich wel. Zij zien en erkennen de eigen zwakte - informatie is bij ons niet veilig - maar bezigen vervolgens al snel oorlogstaal. Bijvoorbeeld John Bolton die het heeft over ‘de aanval van Wikileaks’ en zelfs al een beroep doet op de Navo: een aanval tegen 1 is een aanval tegen allen. Dat klinkt behoorlijk dreigend.
De grootste bedreiging voor de VS is dat men minder bereid zal zijn om hen nog iets toe te vertrouwen. Daar zit de pijn. De tweede bedreiging wordt gevormd door degenen die het lek koste wat het kost willen dichten. Zij bevestigen daarmee alleen maar hoe terecht het wantrouwen is. Het afdichten van de vulkaan - zo dat al kan - komt daarvoor bovendien te laat. Ook daarom is het veel slimmer om de aandacht te richten op wat in de toekomst anders moet en dank uit te spreken aan de boodschapper. Hij verdient een standbeeld en volgend jaar een Nobelprijs voor zijn verdiensten aan het verbeteren van de relaties en het vertrouwen. Kan Julian Assange daarbij zijn of vergaat het hem hetzelfde als Liu Xiaobo?