Een hele opsomming vandaag over de financiële gevolgen van de recessie voor Amsterdam in 2011. Er is een beetje geanticipeerd op de plannen van het regeerakkoord maar het echte werk moet nog beginnen.

De top 10 van het huidige scenario is:

1. 1.De bouw is gehalveerd.
   

2. 2.Ondersteuning van werkzoekenden - 30%. Ongeveer 1 op 3 bijstandsgerechtigden (de minst kansrijke groep) krijgt helemaal geen ondersteuning meer.
   

3. 3.De bijstand gaat met 14% omlaag.
   

4. 4.Huren gaan omhoog.
   

5. 5.Kinderopvang flink duurder (hoeveel weten we nog niet).
   

6. 6.Wijkvernieuwing afgeschaft.
   

7. 7.Jeugdzorg flink minder.
   

8. 8.Korting op passend onderwijs.
   

9. 9.Toename van werkloosheid.
   

10. 10. Armoede neemt toe.
    

Dat is het simpele resultaat van een kleinere overheid die minder te besteden heeft. Minder overheidsbemoeienis gaat bijna per definitie ten koste van de zwakkeren in de samenleving.

De sturende opvatting achter de financiële sturing die we nu zien is dat als de overheidsfinanciën weer in balans zijn de economie vanzelf beter zal zijn en economisch herstel mogelijk is. Die opvatting is een veronderstelling, niemand weet of dat ook echt gebeurt want daarvoor zijn veel andere ontwikkelingen van belang waarop we weinig of geen invloed hebben. De wereldeconomie bijvoorbeeld, onverwachte al of niet ellendige gebeurtenissen, om maar een paar dingen te noemen.

Wel is het zonder twijfel zo dat de maatregelen als zodanig een negatief effect hebben op de binnenlandse economie. Het leidt tot verlaging van bestedingen en tot minder activiteit.

Wat mij opvalt is dat alternatieve scenario’s weinig aandacht krijgen. Er is geen dialoog over wat de bedoeling precies is, wat we willen bereiken. Dat komt misschien doordat alle discussie bij voorbaat in de tegenstelling rechts-links is geplaatst terwijl geen van de politici de intentie zal hebben om de armoede te bevorderen. De eerste uitdaging voor de nieuwe generatie bestuurders is dan ook om daarover in gesprek te raken. Het is de moeite waard om als het even kan een ongewenst gevolg te vermijden.