Eindelijk hebben we een nieuwe regering. Eindelijk is er een begin van beweging in de zaak. Wat ook je mening is over de voorgenomen maatregelen: ze leiden tot beweging. Dat stelt ons in staat om verder te komen.

De grote vraag is hoeveel van de voorgenomen maatregelen succesvol kunnen en zullen worden doorgevoerd. Wat is daar voor nodig? Toen ik vier jaar geleden begon aan mijn promotieonderzoek was dat de startvraag. Wat anders geformuleerd: hoe komt het toch dat zoveel besluiten niet succesvol zijn doorgevoerd? Het treft de overgrote meerderheid van besluiten. Afhankelijk van hoe je succes definieert loopt dat procentueel op tot 80 zelfs 90%. De tegenstanders kunnen met die wetenschap dus gerust doorgaan met ademhalen. Misschien is het wel een kwaliteit van ons systeem dat het zo is ingericht dat revolutionaire koerswijzigingen welhaast onmogelijk zijn.

Een van de essenties die uit mijn onderzoek naar voren komt is dat het succes of het falen al voorgebakken is in het besluitvormingsproces. Wanneer essentiële punten niet voldoende expliciet zijn gemaakt in de besluitvorming en overeenstemming over de betekenis ontbreekt, zal de uitvoerende organisatie tegen deze vraagstukken oplopen. En dat verhoogt de kans op conflicten, gedoe, vertraging, budgetproblemen, uitstel en zelfs afstel.

Wie gaat voor succes zorgt dus voor een perfect proces van besluitvorming. Een mooie indicatie zijn de ‘brandbrieven’ uit de samenleving die reageren op de nieuwe plannen. De manier waarop met deze betrokken mensen wordt omgegaan is mede bepalend voor het eigen succes. Voor goede besluitvorming is inbreng van de oppositie heel hard nodig. Als die niet meedoet blijft de meerderheid van de voorgenomen besluiten hangen in krachtpatserstaal.