Een andere manier van kijken en het toch over hetzelfde hebben is vaak boeiend. Dat is ook mijn idee met de kijkwijze van Adam Kahane. Zijn verhaal zet aan tot nadenken en reflectie op wat we misschien vaak helemaal niet zo bewust doen als we ingewikkelde problemen proberen op te lossen.

Een belangrijk inzicht van Adam is dat voor alle vraagstukken zowel macht als liefde nodig zijn.  Alleen met macht proberen een lastig probleem op te lossen is kansloos. Alleen met liefde werkt evenmin.

Zowel macht als liefde kunnen een positieve en een negatieve lading hebben, opbouwend zijn of destructief. De kunst is om op beide dimensies tegelijk positief te handelen. Het hoogst haalbare is je doel. Dan ben je 100% in je kracht.

We hebben allemaal een bepaalde voorkeur. Die komt naar voren in lastige, stressvolle situaties. Dan vallen we terug op een bekend eigen patroon. Wil je liever nooit ruzie en ben je er op uit vooral vrienden te blijven dan zit je aan de degeneratieve kant van liefde. De degeneratieve kant van macht is algemeen bekend. Daar hebben we helaas talloze voorbeelden van in de geschiedenisboeken.

De as van Kahane heb ik gekanteld. Hij zet macht horizontaal en liefde verticaal. Ik zet macht liever verticaal omdat hiërarchie een kenmerk er van is. Voor liefde is hiërarchie naar mijn idee niet een kenmerk. Liefde past beter bij gelijkwaardigheid en horizontaal.

Bij mislukkingen zien we dat de balans tussen macht en liefde niet aanwezig is. Of die balans er altijd wel is als een project slaagt is daarmee nog niet gezegd. Voor de vraag hoe het optimale bereikt kan worden is geen panklaar antwoord. Dat hangt van veel verschillende factoren af zoals de dynamiek in de organisatie en de diverse sociale perspectieven. Maar de manier van kijken helpt bij de diagnose en het bewustzijn van wat zich afspeelt. Het concept is simpel, de praktijk is dat bepaald niet. Het gaat er om een weg te vinden om met allebei om te gaan op een constructieve manier.

Foto met Iphone tijdens een lezing van Adam Kahane in Den Haag.