Er hebben veel minder mensen naar de televisie gekeken om herdenkingsdienst van Michael Jackson te zien dan die van prinses Diana (1997). De belangrijkste reden daarvoor is waarschijnlijk dat er veel minder mensen televisie kijken dan enkele jaren geleden. In een online magazine las ik in vogelvlucht de geschiedenis van het informatietijdperk (zie de grafiek boven). We zijn in de laatste fase van gedrukte kranten en magazines en de krimp van televisie is volop aan de gang. We halen informatie naar ons toe en delen die met anderen via internet. Nieuwe varianten en vormen ontstaan. Sommige daarvan hebben een korte levensduur, andere gaan langer mee. Websites en blogs zijn het visitekaartje in sociale netwerken die in hoog tempo de informatievoorziening overnemen.

Het nieuws over demonstraties in Iran of de opstandige Oeigoeren komt rechtstreeks van de bron zelf direct bij ons. Daar komt geen journalist aan te pas. Met de nieuwe generatie mobiele apparaten krijgen we een continue stroom van op onszelf toegesneden informatie die we persoonlijk kunnen instellen. Deze ontwikkelingen komen ook organisaties binnen. De impact hiervan op de manier van werken is niet te onderschatten. Waar we fysiek zijn bijvoorbeeld is voor veel van ons werk niet meer van belang, we zijn altijd in verbinding. In grote organisaties ontstaan al of niet open sociale netwerken van mensen die met dezelfde vraagstukken bezig zijn. Voor de overheidsorganisatie is de vraag welke effecten er zijn voor de organisatieontwikkeling en wat het betekent voor de sturing.