We hebben er een term bij: ontgrijzen, zo heet het sinds kort. De tegenhanger van ontgroenen. We willen minder ouderen en meer jongeren in organisaties. Is daar wel goed over nagedacht?

Op mijn achttiende kreeg ik mijn eerste grijze haren. Die trok ik er uit, maar dat was al snel geen doen meer. Daarna heeft een kapper het haar eens geverfd, maar ook dat vond ik veel te veel gedoe. Dus werd ik lekker grijs. Ontgrijzen is wat mij betreft sindsdien verleden tijd, volkomen geweest.

Bij het ontgrijzen in organisaties zijn vergelijkbare ingrepen aan de hand. We verwijderen er eerst een paar maar er is geen houden aan. Als je daar lang genoeg mee doorgaat wordt het een kale bedoening en moet je gaan ontkalen. Dan volgt een dure cosmetische ingreep, misschien naar het rolmodel Berlusconi die elke keer als je hem ziet er donkere haren bij krijgt. In ieder geval oogt het jonger, maar de gemiddelde leeftijd kruipt gewoon verder omhoog. Met de kwaliteit van het werk en van de organisatie heeft het ontgrijzen niet veel te maken. Daar gaat het ook niet om. Waar gaat het dan wel over? Ja, daar is nogal moeilijk achter te komen. Mogelijk denken de beleidsmakers dat leeftijd toch ergens iets te maken heeft met de manier van werken, de veronderstelling dat veranderen in organisaties makkelijker gaat met jonge mensen, of dat organisaties in de goede richting veranderen doordat er extra  jonge mensen bij komen. Dat zouden ze op de tennisclub ook willen, maar daar lukt het ook niet. De gemiddelde leeftijd gaat ook daar voorlopig omhoog, daar valt niks aan te doen.

Als de overheidsorganisatie representatief moet zijn voor de bevolking (een andere doelstelling) stijgt de gemiddelde leeftijd. Mij lijkt dat je toch vooral zou moeten kijken naar wie past bij de uit te voeren taken, zonder enig ander geforceerd discriminatoir bedenksel, of het nu de kleur van het haar, de huid, de politieke of religieuze overtuiging is. Dat uitgangspunt zou bovenaan moeten blijven staan.

De jongere generaties hebben altijd hun eigen inbreng. En al heel vroeg. Dat blijkt vandaag uit het bericht van een 15-jarige jongen die met een eenvoudig onderzoekje in eigen kring de mediawereld op zijn kop lijkt te zetten. De boodschap is dat de jongeren niet twitteren omdat het alleen maar kost en niks oplevert. Blijkbaar dacht men daar in de mediawereld anders over. Hier is de link naar het rapport, gepubliceerd door Morgan Stanley Research Europe.