Wat een eindeloze geschiedenis, het Electronisch Patientendossier. Typisch zo’n onderwerp waar nooit overeenstemming over is te bereiken. Ik verwacht dat de oplossing er anders uit komt te zien dan op de tekentafels is bedacht. Ik zou bijvoorbeeld een apps voor mijn IPhone wel handig vinden waarin ik mijn gegevens handig kan noteren en waarmee ik mijn nieuwe dokter rechtstreeks kan informeren. Het schijnt er aan te komen.

Update

Even moeten zoeken maar het bestaat al! Voor 1,59 aangeschaft kan ik nu met mijn IPhone heel eenvoudig mijn eigen dossier samenstellen er een pdf van maken en aan mijn nieuwe dokter mailen. Dat is mooi!

Een nieuwe behandelend arts zal altijd eerst zelf willen checken wat er allemaal van belang is anders kan hij niet de verantwoordelijkheid voor een behandeling nemen. Waarover ik me verbaas is dat ziekenhuizen die wel een patiëntenpas hebben deze helemaal niet gebruiken. (Nog afgezien van het gegeven dat ze allemaal onderling afwijkende pasjes hebben.)

Uit mijn eigen ervaringen met de verschillende disciplines weet ik dat het praktisch onmogelijk is om te bepalen welke feiten later nog van belang zijn. In de loop van de tijd veranderen inzichten en behandelingsprotocollen. Oude dossiers in digitale vorm zijn al nauwelijks meer te lezen. Wie heeft er nog Word Perfect ergens staan? De jongste generatie artsen weet niet eens wat dat is. In mijn geval moet een arts het toch hebben van mondelinge toelichting van mijzelf. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een nieuwe arts het papieren dossier uitgebreid ging bestuderen. Zo heel veel waarde schijnt het dus ook weer niet te hebben. Het gaat maar om een paar dingen die echt belangrijk zijn.

De kneep zit hem er in dat we allemaal uniek zijn. Automatisering begint met het generieke deel, alles wat vaak voor komt, maar uiteindelijk is het doktersvak altijd maatwerk. Het persoonlijke verhaal van de mens in de rol van patiënt. De geschiedenis van het EPD toont dat naar mijn idee ook weer aan. Het is slimmer om aan de ene kant te investeren in handige ‘tools’ voor de patiënt zodat deze in staat is om zijn eigen situatie in de gaten te houden. Dat doe je als er een reden voor is. Dus voor lang niet iedereen is dat direct van belang. Aan de andere kant is het een kwestie van goede bedrijfsvoering bij instellingen en artsen om de eigen processen op orde te hebben. Daarbij zou ICT vanzelfsprekend ondersteunend moeten zijn. Uit de verzuchtingen van de medische stand maak ik op dat de beoefenaars dat lang niet altijd zo ervaren. Met een grootschalige oplossing waar alles en iedereen bij betrokken is los je dat niet even op. En dus zoekt ieder zijn weg en blijven we allemaal sub-optimaal bezig. Dat is de fase waarin wij nog steeds verkeren. Mijn hoop is gevestigd op die slimme toepassing die zo leuk is dat iedereen hem wil gebruiken. En nu maar eens kijken of de medici een pdf kunnen en willen ontvangen.